Een
spannende race
Het
allerbeste bewijs dat de mensheid is verdwaald in zijn godsdiensten is wel de
term ´heilige oorlog´. De laatste tijd wordt dit het meest gebruikt in verband
met de jihad van Islamitische Staat. Het
vreemde van alle godsdiensten is, in dit verband, wel het christendom en de
islam. Beiden hebben zij een expansieverplichting in zich, wat inhoudt dat
beide godsdiensten de wereld moeten veroveren voor hun religie.
Missie
en zending baseren zich op deze verplichting, maar ook de jihad.
Het
christendom begon van binnen uit te verbrokkelen, vooral nadat Maarten Luther
middels zijn Stellingen het denken van de mensen vrijer maakte. Daarna volgden
de ene scheuring na de andere plaats. Tenslotte bleef er weinig tot niets mee
over van het oude christendom. Rooms Katholieken proberen nog wanhopig het
instituut overeind te houden, maar de neergang is onherroepelijk en zal door
blijven gaan. Immers een oorlogzuchtige god, daar krijg je genoeg van. En een
geldzuchtige god is slechts voor weinigen weggelegd. Eenmaal als het kritische
denken in een mens is losgemaakt, dan is het balletje aan het rollen gebracht.
Tenslotte, en hij kan daar best lange tijd over doen, maar tenslotte valt het
kwartje en neemt hij besluiten. Die verbrokkeling ging niet zonder slag of
stoot. Daar waren honderden jaren van godsdienstoorlogen voor nodig. De laatste
was in Noord Ierland nog niet zo lang
geleden.
Dezelfde
ontwikkeling zien we nu gebeuren met de Islam. De stromingen in het anders
denken nemen toe, er komen steeds meer
groeperingen die zich tenslotte vrijgevochten zullen hebben. Vrij
gevochten van de ‘oude’ Islam. Die oude Islam probeert met alle middelen het
oude gezag vast te houden en elke nieuwdenker wordt uitgeroeid. Maar hoe
geweldadig ook, het zal het afbraakproces niet stoppen. Integendeel, zonder het
te willen stimuleert zij de neergang van het eigen geloof. Bij de Christenen is
er niemand meer die in een “heilige” oorlog geloofd. Bij de Islam komen er
steeds meer mensen die de buik vol hebben van het gebrul over heiligheid.
Wat
is eigenlijk ‘heilig’?
Een
kort antwoord is: heilig is ‘een
slimmigheidje’.
De
christenen begonnen zo´n tweeduizend jaar geleden met deze wervingen en kort
daarop volgden ook de moslims. Was de eerste in onze ogen menselijker en
vredelievender, de tweed predikte ´met ijzeren tong´, tenminste zo werd het
verteld door de christenen. Zij waren er echter op uit om de zieltjes van
elkaar af te pakken en in te lijven bij het eigen instituut. Toch geldt voor
beide godsdiensten dat het werven van zielen goedschiks moest gebeuren, maar
als dat niet lukte was kwaadschiks ook een uitstekend alternatief. Bij alle
andere godsdiensten vind je deze opdracht niet.
Eerder
zagen we al, dat men het woordje ´heilig´ op die begrippen plakte, die niet
verklaard of begrepen konden of mochten worden door de goedgelovigen. Als het
heilig was verklaard, dan kon je er niet meer aan komen. Dan had de mens er
geen invloed meer op, omdat er dan iets goddelijks in was gevaren, waar wij met
onze mensenhanden vanaf moesten blijven. Zo werden er heel veel slechte zaken
die een machthebber hanteerde om zijn macht te kunnen vestigen heilig
verklaard. Voorbeelden genoeg, denk maar
eens aan de heilige plaatsen, de heilige relikwieën, de heilige paus, de zalig-
en heilig verklaarde personen in het katholicisme, de heiligdommen, wat de
bezittingen zijn,de heilige handelingen die worden verricht in de godsdiensten
zoals de doop, de belijdenis, de communie, enz. Heilige plaatsen zoals Mekka en
Jeruzalem, maar Ajax verklaart de Arena ook heilig, het heilige gras en de auto
is naar Indiaas voorbeeld onze heilige koe.
Zelfs het huwelijk werd heilig verklaard, niet omdat de gelovigen zo´n
vertrouwen hadden in een eeuwig durende relatie met een partner, maar omdat het huwelijk een grote stabiliteit
in de samenleving bracht. De machthebbers verklaarden het huwelijk heilig om de
kudde zieltjes bij elkaar te houden. ´Wat god samengevoegd heeft, mag de mens
niet scheiden´ werd er door de pastores
geroepen tijdens een kerkelijke huwelijksplechtigheid. De kerkelijke term voor
een dergelijke plechtigheid was ´huwelijksinzegening´ wat in werkelijkheid
zoveel betekende als een religieus contract ondertekenen met god als getuige,
dat je voor altijd elkaar trouw moest blijven. Met deze trouw werd slechts de
lichamelijke trouw bedoeld, omdat de seksualiteit de grootste dreiging was, en
nog steeds is, voor deze verbintenis. En dat terwijl je grootste levensopdracht
is je voort te planten. Dat in de jaren na de inzegening vrouwen geestelijk
werden mishandeld en zelfs kapotgemaakt was slechts van ondergeschikt belang.
Ik kende dominees die hun vrouw sloegen uit naam van hun heer. Ik ken
bisschoppen die kinderen verkrachten en imams die godsoordelen uitspreken om
een tegenstander uit de weg te ruimen. Een heilige moord zou je bijna kunnen
zeggen.
Er
is een lange weg te gaan, maar eens kom het goed. Het is alleen te hopen dat
het algemene inzicht eerder komt dan de vernietiging van onze planeet door het misbruiken
van moeder Aarde.
Dat
kan nog een spannende race worden.
